میان دو سکوت گرد

... And the Oscar goes to

sharmeen — Tue, 26 Aug 2008 19:38:18 GMT

کلی اس ام اس و ایمیل و کامنت و مسج ۳۶۰ و دود سرخپوستی و .... (دیگه هر مدل فکر کنین که ممکنه کسی برای کسی پیغام بفرسته) دریافت کردم ... و واقعا این نشون داد که به به ! این اشعار ماشالا یکی دو تا هم نیستن !!!

بعد از بررسی های بسیار من بالاخره انتخاب کردم :

یار بی وفا بمیره / درد بی دوا بگیره

و در ادامه ی کامنت " س " در مورد این شعر من اعلام می کنم که تازه کجای کاری !! من خودم یاد شعر مولوی افتادم :

دردی است غیر مردن کان را دوا نباشد - پس من چگونه گویم این درد را دوا کن

البته مرحوم مولوی حق داره از من شکایت کنه که شعرش رو با یه شعر بند تنبونی (!) مقایسه کردم !

فرید عزیز ....
برای دریافت دیزی خود با من تماس بگیر !

مسابقه ی غنای شعری !

sharmeen — Sun, 24 Aug 2008 20:19:18 GMT

من تحت تاثیر متن آهنگای جدید ایرونی ام !!!!
غنای شعری در سر تا سر لغاتش موج می زنه !!!
مثلا اینو ببینین :

آهای خانوم خوشگله ! اونی که زیر پا گذاشتی دله !!

اگه جلف تر از این بلدی بریز بیرون !!!

پ.ن.۱. به جلف ترین شعر یک دیزی در خیابان ایرانشهر اهدا می شود !
پ.ن.۲. البته دوست عزیز ادیب ما بهتر می تونه نظر بده ....

لگاتو

sharmeen — Sat, 23 Aug 2008 15:49:18 GMT

کاش میان نت های ما
این خط اتصال
تا همیشه باقی بماند
...
حتی در سکوت ما
انتظاری باشد
برای ناگفته ای
که بر زبان خواهد آمد ....

ماهی

sharmeen — Wed, 20 Aug 2008 12:56:03 GMT

می گی فراموشکارم
بهم می گی ماهی ^۱می خندی که تا از هم جدا می شیم ٬
دلم برات تنگ می شه
- آخه یادم میره که تا همین الآن با هم بودیم ! -

باورت نمی شه که هر بار که اسمم رو صدا می کنی
تپش قلب می گیرم
انگار که بار اوله که اسمم رو به زبون میاری

اما بین خودمون باشه !
من گاهی خودم رو به خنگی می زنم
که فکر کنی یادم رفته
که دستم رو از توی دستت بیرون بیارم !!

۱. می گن حافظه ی ماهی تنها ۳ ثانیه است .

آن یار نکوی من بگرفت گلوی من / گفتا که چه می خواهی گفتم که همین خواهم

sharmeen — Sun, 17 Aug 2008 11:48:18 GMT

بغض گلومو می گیره
دستهام می لرزه
نفسم بالا نمیاد
چشمم به آسمون میفته
از صمیم قلب آرزو می کنم
...
برآورده شو !

گدای یوونتوسی !!!!

sharmeen — Fri, 15 Aug 2008 09:50:34 GMT

امروز توی گرما ٬ پشت چراغ قرمز بودم که یه دختر بچه ی ۶-۷ ساله ی کثیف کوچولو با اسفندش اومد دم شیشه ی ماشینم و گفت" خاله گشنمه ! پول بده ! "من هم از اونجایی که موافق کمک به اینا نیستم شیشه ی ماشینم رو کشیدم بالا ... اومد از شیشه ی سمت کمک راننده باز گفت " خاله " اما چشمش یه هو افتاد به تی شرت یوونتوس کوچولویی که روی داشبورد ماشینمه . گفت " اون لباس یوونتوسو به من می دی ؟ " گفتم "نه ! ببینم تو چه می دونی یوونتوس کیه چیه !! " و سعی کردم شیشه ی ماشینمو بالا بکشم . ( گور بابای گرما ! ) گفت " پولشو می دم ! هزار تومان ! " گفتم " ا ! معلومه نمی دم بهت ! " گفت "بهت می گم ازت می خرمش ... ۲ تومان .... ۳ تومان !!!! "
دیگه واقعا نمی دونستم چی بگم ! گفتم " تو الان داشتی می گفتی گشنته و پول می خوای ! حالا برای یه لباس تزیینی کوچیک می خوای ۳ تومن پول بدی ؟ "
دست کرد توی جیبش و یه ۵ تومانی در آورد ... اما چراغ سبز شده بود و من گاز دادم و رفتم .
اولش عذاب وجدان گرفتم و فکر کردم شاید باید بهش می دادم ... اما ... الآن قانع شدم .... دیگه دختر گدای یوونتوسی ۲ آتیشه ندیده بودم !

ت ر س !

sharmeen — Sun, 10 Aug 2008 20:34:22 GMT

خونه ی مامان بزرگ و بابا بزرگ عزیزم هستم ... پر از انرژی و روحیه ام... سر ناهار بحث ترسو بودن افراد خانواده اس ! من بادی به گلو میندازم و می گم : من ؟ ترس ؟ ... و در وصف دلیری خودم ۲ دیوان غزل می گم و چند خاطره ی تزیین شده با پیاز داغ بیشتر رو هم تعریف می کنم که ثابت کنم من شجاع ترین انسان دنیا هستم و در آخر برای این که ضربه ی نهایی رو زده باشم ...شکایت خودم رو از خانوم والده ی گرامی اعلام می دارم که چرا اسم من رو " شجاع السلطنه " نذاشته ... و خانوم والده با شیطنت اعلام می کنه که دفعه ی بعد ایشالا !

با اصرار برای این که احساس بطالت نکنم تصمیم می گیرم ظرف های ناهار رو بشورم . می رم توی آشپزخونه و واسه خودم زیر لب باخ زمزمه می کنم و ظرف ها رو کف مالی می کنم ! دست کش های پدربزرگ برام بزرگه و مدام از دستم سُر می خوره ... حسابی سرگرم دستکش و کف صابون و ظرف و زمزمه ی باخ هستم که روی پام احساس قلقلک می کنم .... کمی انگشتای پامو تکون می دم .... اما احساس بدی بهم دست می ده .... پایین رو نگاه می کنم .... زمزمه ی باخ قطع می شه و به جاش بنفش ترین جیغ دنیا به گوش تمام تهران می رسه !

یه سوسک گنده ( بخوونید سوسمار ! ) روی پام مشغول گردش بود !

شجاع السلطنه از ترس مُرد !

پدر بزرگم از ظهر تا حالا ۳ دفعه زنگ زده و دیوان غزلیات در وصف شجاعت من رو برام بازخوانی کرده !

بدون شرح !

sharmeen — Sun, 10 Aug 2008 13:29:18 GMT

عکس از آرین

سکوت

sharmeen — Sat, 09 Aug 2008 04:09:16 GMT

از درخت چنار باغ همسایه
چوب زیر بغل می سازم برایتان
مگر قد بکشید و رشد کنید
...

چه کنم ٬
شعرک های من
- عزیزانم -
....
او فرا تر از کلماتی است
که من می دانم
فرا تر از حضور تمام شما
...

اشتباه لپی !

sharmeen — Thu, 07 Aug 2008 20:33:43 GMT

دیشب خواب دیدم
هم قدم با هم
- هم شانه -
دشت گلی را
شکوفا کردیم
دشت لاله
- لاله های واژگون -

صبح
به یاد رویایی که بر ما گذشت
پشت چشمی نازک می کنم ٬
شاید دلت را ببرد ...
اما
انگار ...
دلت می شکند